Backtracking λέγεται. (πάτα πάνω του για να το ακούσεις κι εσύ)
Έτσι ξαφνικά με ενέπνευσε η φωνή του να γράψω δυο χαζολογάκια. Πόσο τυχεροί είμαστε οι άνθρωποι που έχουμε φίλους που μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού αλλά είναι τόσο πολύτιμοι; Πάντα πίστευα πως οι φίλοι, πρέπει να είναι όλα σε ένα. Ο φίλος που θαυμάζεις, ο φίλος που είναι πάντα δίπλα σου, που ανταποκρίνεται πάντα στις κλήσεις σου, που τον βλέπεις καθημερινά, που θα ακούσει την κάθε μαλακία σου και ούτω καθεξής.
Εκείνος με έμαθε πως μπορείς να έχεις φίλους που πληρούν όλα τα κριτήρια κάποιες μέρες και κανένα κάποιες άλλες και ταυτόχρονα να είναι οι πιο κεντρικοί χαρακτήρες στο βιβλίο της ζωής σου. Το μόνο μειονέκτημα που μπορώ να βρω, αστειευόμενη προφανώς, είναι πως στον εγκέγαλο του έχει τόσο μεγάλο όγκο ποπ και μη κουλτούρας, τα μοιράζεται μαζί μας στο podcast του και στο site του και εμείς οι απλοί θνητοί κρατάμε σημειώσεις τις οποίες δεν προλαβαίνουμε σε one life time να ψάξουμε.
Αλλά από τα πιο σημαντικά άυλα πράγματα που μου έχει προσφέρει πριν πολλά χρόνια, είναι η γνώση ύπαρξης του Bruce, που με τη σειρά της εξελίχθηκε σε αγάπη και θαυμασμό και πάντα θα τον ευγνομονώ γι αυτό.
Φιλαράκι μου, ήθελα να ξέρεις πως είσαι μία έμπνευση και σε ευχαριστώ.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου